Magaggiari (Cinisi)

Magaggiari (Cinisi) to szeroka piaszczysta zatoka z przerwaniem typu sandbar, które generuje konsekwentne fale lewymi. Wiele relacji zgadza się, że spot zaczyna działać przy swellu ok. 1,0–1,5 m i potrafi utrzymać się do ok. 4 m+; standardowe przejazdy są zwykle krótkie i „dynamiczne” (często poniżej 50 m, ale czasem wydłużają się do dłuższego dnia, gdy warunki się sumują). Jakość fal opisywana jest jako dobra, a przerwanie jest użyteczne przy każdym pływie. Zgodność wiatru i fal jest najsilniejsza przy kierunkach z Północnego Zachodu do Zachodu (NW–W). Wiatry z północnego zachodu często tworzą chop, natomiast bardziej zachodnie ustawienia mogą dawać czyściejsze tafle. Dla samego surfingu podkreśla się swell/wiatr z NW–W jako najlepszą kombinację, a jedna z relacji opisuje warunki korzystne dla offshore, gdy wiatr skręca odpowiednio. Główny nacisk w kwestiach bezpieczeństwa dotyczy ruchu wody i warunków wejścia: zgłaszane zagrożenia to prądy/rip currents oraz to, że w pobliżu brzegu dno może stać się płytkie i skaliste — dlatego potrzebna jest ostrożność przy wchodzeniu i wychodzeniu. Shore break i skaliste strefy brzegowe dokładają dodatkowego ryzyka, a po sztormach może pojawić się podwodny „gruz”/zalegający materiał. Ratownicy są opisywani jako sezonowi, a nie wskazano dedykowanej służby ratownictwa na miejscu. Sezonowo spot bywa przedstawiany jako najbardziej niezawodny dla surfingu w cieplejszych miesiącach (maj–wrzesień) z wytycznymi dot. pianki od wiosny do lata, natomiast sporty wiatrowe są też opisywane jako zimowe (silniejsze zimowe wiatry i zachowanie onshore/bokiem, które może pogarszać shore break). Poziom tłumów mocno zmienia się w ciągu roku: dni powszednie mogą być puste, ale letnie weekendy i lipiec–sierpień bywają bardzo zatłoczone przez osoby opalające się i pływające.